پیری

من آنم پیرم که می گویند جوانم

من آن گیرم که میگویند به راهم
در آن خلوت گه درویش مسلک

من آن عشقم که در عاشق سمائم
که گوید هر چه پیش آید خوش آید؟

من آن گیرم که در سختی راهم
من آن عاشق که در خلوت گه عشق

هزاران همچو مجنون گرد راهم
که گوید ،هر که گوید من همانم

همانم من که گویم با همه توفیر دارم

11/07/88 20:42 مترو تهران کرج

عشق گمشده

ای عشق چرا سراغی از ما نکنی

دردی بزدی ،چرا دوایی نکنی
دیوانه شدم بس که جفا شد به دلم

ای عشق چرا تو قصد یاری نکنی
مائیم و دل و همیشه سرگردانیم

ای عشق پرا تو رونمایی نکنی
این دل همه جا دور تو گردیده ست

ای عشق اگر تو هم جفایی نکنی
هر نیمه شب و وقت سحر تو را به یاد آوردم

ای عشق تو را چه شد که یادی نکنی
درمجمع خوبان شهره ی آفاق شدم

ای عشق چرا به قصد کاری نکنی

بوی گندم

بوی گندم خبر از باد صبا است یا نه
این دل غم زده را اثری هست یا نه
چه شود باز شویم شاد ز دل
ممکنش هست شویم مست یا نه
چه شود کدرت ز دل پاک شود
هست ممکن جمله شود قصد یا نه
دیدنت صحبت جان است دگر
شودش باردگر گیرم آن دست یا نه
بغضی در وجودم هست آه...
ممکنش هست شود خیس ،دو چشم یا نه
بوی گندم خبر از باد صبا هست یا نه
این دل غم زده را اثری هست یا نه

05/03/88

کاش

چه خوش می تپد وجودم در وجودت
آه...
کاش جمله آرزویم باشد
غنچه ای باز شود بحر وجودم
ای کاش!
مردنم دست تورا می بوسید
که دگر بار نهالم باشد
در آرامگه سبز وصال
کاش ...!!

من

کاش تنهاییم را قلبم احساس می کرد

چشمم سیاه و آسمان سیاه
قلبم سپید و عشق سیاه