فریاد

فریاد کردم

کس نشنید

کشتی ارباب هنر در آسمان کوفتم

کس نشنید

فرش به عرش دوختم

کس ندید

فریاد من گوش فلک را کر کرد

گوشه ای خود را یافتم

نامید و خسته

در خود گریستم

و بیصدا از درون هقه زدم

افسوس!

به مضحکه گفتند

چه هقه ای!!